Soldatenfiche: VANDERVOORT Emiel Leon Antoon

VANDERVOORT Emiel Leon Antoon
Naam VANDERVOORT Emiel Leon Antoon
Geboorteplaats Meerhout
Geboortedatum 1897-02-12
Plaats overlijden Oud-Stuivekenskerke
Datum overlijden 1915-06-14
Burgelijke stand Ongehuwd
Laatst gekende adres Meerhout, Markt 39
beroep Schrijnwerker

Burgerlijke stand toestand 1910

Zoon van Alfons Vandervoort (geboren te  Tessenderlo op 19 december 1856, aannemer van gebouwen) en Maria Theresia Elisabeth Teunkens (geboren te  Meerhout op 31 augustus 1865, winkelierster)

Kinderen uit dit huwelijk:

1 Jozef Jan Vandervoort, geboren 23 juli 1893, schrijnwerker,

2 Jan Louis Vandervoort, geboren 28 juli 1894, schrijnwerker.

3 Maria Filomeen Vandervoort, geboren 13 september 1895.

4 Emiel Leon Antoon Vandervoort, geboren 12 februari 1897, schrijnwerker.

5 Jozef Hendrik Vandervoort, geboren 10 mei 1898, schrijnwerker, + 1917.

6 Maria Albert Vandervoort, geboren 25 januari 1901

7 Maria Desirée Margriet Vandervoort, geboren 26 maart 1903.

8 Karel Hendrik Vandervoort, geboren 22 mei 1905.

9 Gerarda Maria Stefanie Vandervoort, geboren 16 mei 1906.

Laatst gekend adres

Meerhout, Markt 39

Beroep

Schrijnwerker

Datum van overlijden

14 juni 1915 (vermist)

In het frontblad De Meerhoutenaar aan den IJzer, editie 1 december 1915,  schrijft de redacteur brancardier- aalmoezenier Antoon Van Clé  het volgende: “Mme Van der Voort- Teunkens vroeg mij nieuws over haren zoon Emiel. Nu schrijft zij mij inlichtingen gevraagd te hebben aan ’t Ministerie van oorlog dat haar antwoordt: Emiel Van der Voort 11e linieregiment 3/1 Belgisch leger, vermist sinds 14 juni 1915 te Oud-Stuivekenskerke, volgens een soldaat zijner Cie mij zegde zou hij gewond zijn bij enen aanval met bajonetten en dan achtergebleven.”

Plaats van overlijden

Oud-Stuivekenskerke

Begraafplaats

 

 

1ste begraafplaats: Vladslo, Duitse begraafplaats, graf 780

2de begraafplaats: Keiem, Belgische Militaire Begraafplaats (10 juni 1924)

Volgens de overlevering krijgt  de familie na de oorlog de keuze om hun gesneuvelde zoon te laten herbegraven op een militaire begraafplaats of in zijn geboorteplaats. Het antwoord: “Laat hem maar tussen zijn vrienden rusten, hij heeft er zelf voor gekozen”.

Andere gegevens

Ongehuwd

Datum indiensttreding

11 november 1914

Stamnummer

63558

 

Graad

Soldaat 2kl oorlogsvrijwilliger

 

Regiment

11 linie, IIIde bataljon, 1ste compagnie

 

Militaire loopbaan

 

3 november 1914: steekt de grens met Nederland over

11 november 1914: ingelijfd als oorlogsvrijwilliger. Hij gaat naar het opleidingscentrum (zijn dossier vermeldt de naam van het centrum niet)

23 februari 1915: in dienst hij het 11de linieregiment. Op dat moment bevindt het 11de linie zich in de sector Pervijze. Vanaf 5 maart 1915 zijn ze met rust in De Panne

13-14 juni 1915 : mislukte aanval door het IIIde bataljon van het 11de linie op hoeve nr 1 en hoeve Den Toren (Oud-Stuivekenskerke). De eerste compagnie onder leiding van luitenant Stousse voert de aanval op hoeve nr 1 uit, de 3de compagnie onder leiding van luitenant Minsart doet een schijnaanval op hoeve Den Toren.

Onderstaande beschrijving van de Belgische aanval door de 1ste compagnie op hoeve nr 1 is gebaseerd op het verslag van de commandant van het IIIde bataljon, majoor Delcourt, bewaard in het archief van de 3de legerdivisie. Het verslag bevat tevens een situatieschets van het terrein op 13 juni 1915.

Om 23:35 verzamelt de eerste compagnie van het IIIde bataljon (1/III) zich bij Oud-Stuivekenskerke  in de loopgraven R4 I en L. Ze zijn anderhalf uur tevoren ingelicht over het doelwit van de operatie. De commandopost voor de aanval wordt tevens in loopgraaf R4 I geïnstalleerd, op een honderdtal meter van het doelwit. De Belgische artillerie begint om 23:45 aan de beschieting van hoeve nr 1. Hoewel de eigen projectielen vaak te kort vallen (één valt zelfs op de borstwering van loopgraaf R4, gelukkig zonder te ontploffen) en het terrein afgeschermd is door twee rijen prikkeldraad en een greppel, rukt de 1ste compagnie snel op en bereikt om 00:20 een hoogte onmiddellijk ten westen van hoeve nr 1. Daar wordt hun opmars gestuit door massaal vuur vanuit 5 of 6 mitrailleurs opgesteld in hoeve nr 1. In zijn verslag beschrijft majoor Delcourt hoeve nr 1 als une véritable casemate pour mitrailleuses et ses organes de résistance ne paraissent pas entamés par le tir de notre artillerie.

Tijdens het vuren roepen de Duitse soldaten naar de Belgische aanvallers dat ze zich moeten terugtrekken. De Belgen reageren met gericht vuur en een aanval met de bajonet, roepend: “Vive le Roi”. De intensiteit van het vijandelijk vuur is echter te hevig en de aanval loopt vast. Om 01:40 vermindert het vijandelijk vuur en vijf minuten later krijgt de 1ste compagnie het bevel zich terug te trekken tot Oud-Stuivekenskerke. De verliezen in de 1ste compagnie zijn aanzienlijk: 38 gekwetsten en 15 vermisten (daarbij ook de doden).  Majoor Delcourt is vol lof over zijn mannen: “La conduite de 1/III est admirable de courage et d’esprit de sacrifice. (…) Malgré des pertes sensibles (…) aucun plainte ne se fait entendre, aucune confusion dans l’attitude de cette compagnie.”

We mogen aannemen dat Emiel Vandervoort één van de vermisten is die op het terrein achter blijft. Zijn lichaam wordt meegenomen door de Duitse verdedigers en begraven te Vladslo.

Deze interpretatie wordt bevestigd door het relaas in het frontblad De Meerhoutenaar aan den IJzer (zie rubriek Datum van overlijden).

 

 

Onderscheidingen

 

Ridder in de Orde van Leopold II en Oorlogskruis (KB 12 maart 1920)

Op 30 september 1919 richt  zijn vader in een schrijven aan de minister van Oorlog de vraag wanneer hij de decoraties van zijn zoon mag ontvangen.

De vader ontvangt beide onderscheidingen op 8 augustus 1920.

 

Gevechten waaraan deelgenomen

Aanval op Duitse stellingen bij Oud- Stuivekenskerke (13-14 juni 1915)

 

Andere gegevens

Geen  frontstrepen

Op 15 november 1920 vragen zijn ouders  de vergoeding van het strijdersfonds aan.

 Voor de 6 maanden aan het front en de 4 maanden in opleiding heeft hij recht op 650 frank strijdersbegiftiging. Omdat hiervan 300 frank familiebegiftiging wordt afgetrokken, hebben de nabestaanden nog recht op 350 frank.

De vermelde hoeve nr.1 werd sedert driehonderd jaar bewoond door de familie Degraeve en stond bekend als hoeve De Roos. Het was een grote hoeve op het grondgebied Kaaskerke. Omdat de hoeve totaal verwoest was, werd na de oorlog besloten de hoeve her op te bouwen, een beetje verder van de IJzerweg. Hoewel niet meer gelegen op exact dezelfde plaats als honderd jaar geleden, is de huidige opbouw wel identiek aan de originele hoeve.  Vandaag is de hoeve eigendom van landbouwer Joël Van Coppenolle.

 

DGHR-Notariaat Evere, Militair personeelsdossier

Documentatiecentrum KLM, Service Rapport spécial sur l’opération exécutée dans la nuit du 13 au 14 juin à Oudstuyvekenskerke, ExCDH3DA doos 2667

BRUSSEL, Instituut voor Veteranen, Fiches omgekomen soldaten Eerste Wereldoorlog, 37719, Vandervoort Emiel.

Documentatiecentrum Meerhouts Patrimonium, gegevens bevolkingsregister 1910.

Gemeentearchief Meerhout, Verzamelstaat der rechthebbenden op de vergelding in zake van Militie

Erfgoedbibliotheek Hendrik Conscience  Antwerpen, De Meerhoutenaar aan den Yzer, nr 1, 1 december 1915.

Collectie familie Vandervoort

Wie zat waar in de Belgische sector van het IJzerfront, http://forumeerstewereldoorlog.nl/viewtopic.php?t=12763

Transcriptie van een artikel uit De Weekbode, 25 september 1964. Opgesteld door Emiel Ramoudt en ter beschikking gesteld door Joël Van Coppenolle.

  • Honfleur
  • test x
  • Alfons Lievens
  • Mertens
  • Dessel oudstrijders

Zoeken naar soldaten

help ons

Hoe kan ik bijdragen?

Wanneer u in het bezit bent van originele documenten en/of foto's in verband met soldaten uit Wereldoorlog I? Neem dan contact op via het online contactformulier.

© 2013 Kempense Klaprozen - alle rechten voorbehouden Mixed by Aroma Communicatie.
log